piątek, 21 marca 2014

Naprawdę wiosna?

      Na głowie mam tyle spraw, wyniki, na które tak czekałam... No cóż, nie do końca mnie uszczęśliwiły, niestety. Jeżdżę z synem po lekarzach i załatwiam kolejną rehabilitację, do domu wracam ciemną nocą, w pracy wykańcza mnie ewaluacja zewnętrzna (kto pracuje w szkole, to wie, co to za straszydło) i nawet nie zauważyłam, że wiosna przyszła. Zawitała nawet do mojego skromnego ogródka. Krokusy już przekwitają, a  ja nie miałam okazji ich popodziwiać. Dziś zrobiłam fotkę ślicznym cebulicom.


Na drutach powoli "dzieje" się czerwone. Chyba połowę już mam...

2 komentarze:

  1. Wiosna cudna jeste, niezaleznie od wielkosci. Maslutka, urokliwa - wiosna. I tego sie trzymaj. Różne ewaluacje i inne mądre słowa przemina, a wiosna...- no nie, dojrzeje latem, potem jesienia, potem odpocznie, by znowu czarować. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  2. U mnie jeszcze nie ma nawet najmniejszych listków na drzewach , a krakusy dopiero zaczęły kwitnąć, także szczerze zazdroszczę:) życzę pomyślnego załatwienia spraw w związku z synem , niestety od niedawna jestem obserwatorem Twojego bloga , więc nie jestem w temacie, ale domyślam się jaki przeżywasz stres. Powodzenia:)

    OdpowiedzUsuń

Podróży ciąg dalszy, tym razem dziewiarsko

   Podczas mojego pobytu w Anglii zawędrowałam do Southborne, dzielnicy Bournemouth. To był mój ostatni dzień przed powrotem do domu i nie ...