Lizbona po raz drugi

     Moja koleżanka mieszkająca w Wielkiej Brytanii wymarzyła sobie swoje okrągłe urodziny w Lizbonie, w której nigdy nie była. Zaprosiła swoje trzy przyjaciółki ( w tym mnie) na wspólny wyjazd. Miało być międzynarodowo, gdyż rzeczona koleżanka mieszka w UK, druga we Francji oraz dwie w Polsce. W ostatniej chwili jedna z koleżanek (ta z Francji) odwołała przyjazd, więc świętowałyśmy we trzy od 16 do 19 stycznia.

   Lizbonę miałam już okazję zwiedzić (relacja tutaj klik). Wtedy był początek października, była idealna pogoda na zwiedzanie. Teraz miałam pewne obawy, ponieważ styczeń w Lizbonie jest raczej deszczowy. Jednak pogoda nam bardzo dopisała, tylko pierwszego dnia padał przelotny deszcz, a potem świeciło piękne słońce. I ta temperatura! W dniu wylotu z Polski było -12 stopni C, a tam powitało nas + 12! W dniu powrotu Lizbona żegnała nas +15 stopniami. Żal było wracać. 

W podróż zabrałam swoją robótkę (jakżeby inaczej), apartament miałyśmy w centrum, blisko wszystkich atrakcji. 

   Ten pobyt miał inny charakter, to przede wszystkim czas spędzony z przyjaciółkami, czas - którego na co dzień nie mamy (w końcu mieszkamy w różnych krajach), a jak się już widzimy to raczej w biegu. W końcu mogłyśmy porozmawiać o naszych radościach i smutkach. A wszystko to przy pysznym portugalskim jedzeniu i dobrym winie. Dla mnie odkrywcze były nowe smaki - odważyłam się zjeść ośmiornicę. I zajadałam się dorszem. U nas nie jadam dorsza, nie smakuje mi, za to w Lizbonie jadłam go codziennie (podobnie było w Porto). 

   Oczywiście zwiedzanie też było, ze względu na naszą jubilatkę, jednego dnia zrobiłyśmy sobie przejażdżkę Tuk-tukiem czyli elektrycznym trójkołowym motocyklem. Nasz kierowca - przewodnik bardzo ciekawie opowiadał o najważniejszych zabytkach Lizbony (koniecznie chciał się z nami sfotografować, więc Patricio znalazł się na jednym ze zdjęć na tle panoramy miasta). To był dobry pomysł, ponieważ tego dnia pogoda była zmienna, zaś trasa zwiedzania długa. 

Tego wieczoru czekała nas urodzinowa kolacja w Clube de Fado z piękną muzyką. 

   Kolejny dzień spędziłyśmy w Belem, gdzie wstąpiłyśmy do Home | Pastéis de Belém®, tam koniecznie trzeba spróbować babeczek z Belem. Poza sezonem stałyśmy w naprawdę krótkiej kolejce, by dostać się do środka i napić się pysznej kawy oraz zjeść ciepłe jeszcze babeczki. Pycha!

Poprzednio mi się to nie udało, aczkolwiek miałam okazję zjeść oryginalne pasteis.

   Wieczorem świętowałyśmy moje imieniny w Maria Catita – kuchnia portugalska i azorska, gdzie kosztowałam sałatki z ośmiornicy i innych specjałów kuchni portugalskiej. 

   Każdy wieczór kończyłyśmy nocnym spacerem po bardzo spokojnej Lizbonie. Po raz kolejny zdumiona byłam tym, jak bezpiecznie się czuję pomimo nocnej pory.

Ostatni dzień żegnał nas cudowną pogodą, słońcem i wysoką temperaturą. Żal było wyjeżdżać.

Przeczytałam/wysłuchałam:

1. "Mrok jest po naszej stronie" Katarzyna Zyskowska

2. "Bławatek" Magdalena Buraczewska- Świątek

3. "Zawierucha. Iskry na wiatr" t.1 - Ida Żmiejewska

4. "Zawierucha. Spalona ziemia" t.2 - Ida Żmiejewska

5. "Zawierucha. Garść popiołu" t.3 - Ida Żmiejewska

6. "Zawierucha. Błędne ognie" t.4 - Ida Żmiejewska

7. "Zawierucha. Fajerwerki" t.5 - Ida Żmiejewska

8. "Witaj, smutku" Francoise Sagan

9. "Była sobie rzeka" Diane Setterfield

A na koniec zapraszam do wysłuchania Silvany Peres z Clube de Fado

Podsumowanie roku 2025

 Moje dziewiarskie osiągnięcia w tym roku

   Ostatni, męski sweter, już, lada moment będzie skończony, więc też go doliczam do tegorocznych robótek. Szydełko i w tym roku króluje, drutów mniej za to projekty większe.

Przeczytane/wysluchane:

90. "Potomkowie. Gwóżdż do trumny" t.3 - Agata Bizuk

91. "Wymarzona rodzina" Marcel Moss

92. "Teściowe i fałszywy papież" Alek Rogoziński.

93. " Mała wojenna biblioteka" - Kate Thompson - książka, która mnie urzekła. 

Opowiada historię londyńskiej bilioteki, która w czasie nalotów na to miasto podczas II wojny światowej została przeniesiona do podziemnej stacji metra. Historię oparto na faktach, jest mi bliska, wszak od kilku lat pracuję w bibliotece. Z zaskoczeniem czytałam o tym, jaką rolę to miejsce odgrywało w życiu tatmtejszej społeczności, w pełni identyfikuję się z postawami głównej bohaterki. Dla niej biblioteka to nie tylko wypożyczalnia książek, to miejsce spotkań ludzi z różnymi problemami, miejsce rozmów, schronienia w trudnych życiowych momentach, ale też miejsce radości, ciekawych wydarzeń. W ten sam sposób traktuję moją bibliotekę oraz jej czytelników. Dla mnie moja szkolna biblioteka to centrum wszystkiego, to mocno bijące serce mojej szkoły. Podobnie było z małą wojenną biblioteką w londyńskim metrze. Gorąco polecam.

   Pobiłam swój ubiegłoroczny czytelniczy wynik. Nie dobiłam jednak do setki. To moje czytelnicze wyzwanie na przyszły rok.

   Poza tym poznałam ciekawych ludzi, znów odbywają się comiesięczne spotkania miłośniczek robótek ręcznych w mojej wiejskiej bibliotece, były Targi Woolfashion, kilka podróży a przede wszystkim dużo pięknych chwil spędzanych z rodziną. 

 W Nowym Roku życzę wszystkim przede wszystkim zdrowia, pięknych chwil w gronie rodziny oraz mnóstwa dziewiarskich projektów.

A jakie postanowienia mam na przyszły rok?

   Przeczytać sto książek i nauczyć się robić na szydełku tunezyjskim i jeszcze kilka innych rzeczy, ale zostawię je dla siebie :-)

Życzenia